دریاچه عشق.

من همیشه مهربونم شونه من همه خواهش برای اون تنه نازک دست من پر از نوازش سر بذار به روی سینم تا بری به خواب سنگین من برات قصه میخونم از گذشته های شیرین برای تنی که خسته ست تو همیشه جون پناهی . . ....

می توان هم مثل باران پاک بود........ می توان پر فایده چون خاک بود می توان توفنده بودن همچو موج.......... می توان پرواز کردن تا به اوج می توان بودن چو دریا پرخروش........می توان بار غمان بردن به دوشمی توان خورشید شد پر نور شد........ می توان از تیرگی ها دور شدمی توان بار دگر شد مهربان...............می توان گل کرد در فصل خزانمی توان بر خنده گفتن السلام........ می توان بر غصه گفتن والسلام...